Zo zie ik het voor me

Ik word wakker gezongen door de vogeltjes, met een kalm gevoel rek ik me eens lekker uit na een goeie nacht slaap. Ik voel me uitgerust en begin de dag vol energie. Rogier is er al uit, hij staat 2 keer per week om 6.00 uur op om het brood af te bakken. Hij heeft een lekker muziekje opgezet. De hond doet al zijn eerste ochtendwandeling buiten in de tuin. Na een korte douche (de laatste 2 minuten koud) kleed ik me aan en ondertussen druppelen de kinderen ook de badkamer binnen. Ze hebben zin in vandaag, de 2 oudsten gaan met hun klas een hele dag het bos in, waar ze hun skills kunnen laten zien, houthakken, vuur maken, een hut bouwen, bomen herkennen, eetbare planten. ’s avonds gaan ze hun eigen gemaakte stoofpot koken boven een vuurtje en weerwolven met elkaar. De jongste heeft net een project afgerond rondom dromen en vandaag gaan ze hun eigen dromenvanger maken. Iedereen neemt iets lekkers mee voor de lunch, ze staat te popelen. 

Ze lopen met elkaar naar school en ik geniet nog even van een kopje thee in alle rust en ruim de ontbijtspullen op. Het brood was weer heerlijk, er gaat niets boven zelfgebakken brood. Rogier heeft vandaag  een dag de diepte in met zijn team, een jonge groep mensen die zo leergierig zijn, ik zie hem met de dag jonger worden van deze gasten. Hij geeft ook op een aantal scholen aikido les samen met een vriend. De dagen zijn gevuld, maar gelukkig is er ook volop tijd voor hem om lekker bezig te zijn in de grote schuur waar een eigen dojo/healing ruimte komt. Er komen vaak vrienden langs om verder te brainstormen. Na de release van het Hira boek komen er regelmatig mailtjes binnen met vragen over het boek en zo is het idee ontstaan om een groep te creëren waarin er dieper op de tekst ingegaan kan worden. 

Onze plek wordt steeds dynamischer, zo voelbaar in de energie, mooie combinatie tussen verstilling en sprankeling, maar net op welk moment van de dag je er bent. 

Ook mijn dagen zijn gevuld met uiteenlopende dingen. 2 dagen in de week ontvang ik ouders die vastlopen of vragen hebben mbt hun kind(eren). Dat zijn de dagen dat de kinderen wat langer op school zitten. Ik ga dan naar mijn werkplek op 15 minuten fietsen in het centrum. Samen met een aantal andere therapeuten heb ik daar mijn kantoortje, een fijne lichte plek. Het park ertegenover leent zich goed om zo nu en dan met mensen te wandelen, ipv tegenover elkaar te blijven zitten. Het zijn vaak intensieve gesprekken, waarin allerlei emoties de revue passeren. ’s middags lunch ik gezamenlijk met de andere werkers, we maken omstebeurt een soepje.

1 dag in de week help ik op de school van de oudste kinderen. Ik ondersteun de kinderen bij hun projecten…

En dan het werk met Rogier samen, het begint zo langzamerhand echt vorm te krijgen. Nooit gedacht dat ik zo gemakkelijk voor een groep zou kunnen staan. Het was eerder mijn grootste nachtmerrie…maar op de een of andere manier hebben we onze flow gevonden. De groepen verschillen nogal, het gaat over heling, over relaties, over seksualiteit, over open met elkaar communiceren, over aanraking, over logion 114. Elke keer is het weer anders en het is in de dynamiek van de groep dat de magie ontstaat. 

1 dag in de week is helemaal voor mezelf, dan werk ik in de tuin, of lees ik een boek, dan schrijf ik over mijn ervaringen, dan rommel ik wat in huis. 

In de weekenden is er volop gezinstijd. We maken regelmatig tochten met onze camper, gewoon een weekendje ergens in de natuur of juist aan de rand van een stad om zo steeds de wereld meer te ontdekken. De vakanties maken we er natuurlijk langere tochten van. Er komen ook regelmatig vrienden van de kinderen over de vloer, ook super gezellig. We hebben een eigen plek voor ze gebouwd in de tuin waar ze samen kunnen komen. Ook bij andere vrienden kunnen ze terecht. De jongste heeft een paar leuke vriendinnen en samen leven ze nog heerlijk in hun fantasie wereld. Lekker verkleden en toverdrankjes maken, buiten spelen, slootje springen…

Het leven is goed….

De tijd

Ok, tijd. Het is er. Als het er niet zou zijn zou je een brood in een flits kunnen bakken, deeg kneden en laten reizen. Het grootste verschil tussen een goed en minder voedzaam brood is de tijd en aandacht, en dat is ook tijd, die het heeft gehad. De energie en liefde die er in is gestopt, al bij de boer, de molenaar, de bakker die mengt en kneed en de rust die het krijgt om te reizen, om vervolgens gebakken te worden.

Tijd is dus ook volgorde. Het is niet mogelijk dit proces in een uur te voltooien en eert te bakken en daarna te kneden. Het graan heeft er net zo goed een jaar voor nodig om te groeien. etc etc. Mensen die roepen, er is geen tijd, tijd bestaat niet, dat zijn mijns inziens ook de mensen die graag willen dat er een tijd aankomt van onvoorwaardelijke liefde. De zwevers. Ze lijken zo ‘ongevaarlijk’. Maar pas op!

Voor meer over Hira en ons samenzijn 

Zijn we goed of slecht als mens?

Are we good or bad?

Please watch the Ted Talk by Jonathan Zimbardo. 

At least three times and make notes. Skip the photo section if you need to. 

So what is he saying. We were made to believe, at least in Christian countries that we were born in sin. Essentially bad people. 

And although one might not be a Christian, do not underestimate how these types of perceived realities of the image of self, when engrained into society for ages, are present in almost anything, even if non-religious. It is in the way society deals with so called criminal behaviour. It is in the school system and what we teach our children about human morality. It is the level of trust we have in general when doing business with each other. 

My son was quite young when het stole paying cards in a toy store. Not once, he did so multiple times. We gave him money and the shop was around the corner. He would buy a pack and the return home. In addition to the pack that he bought, he put one or more packs in his pocket and took them home. I think he was about eight years old. The store caught him on camera and called the police. The doorbell rang and there was my son, being brought back home by two officers. 

It scared the sh.t out of him. The police were quite nice and we promised it would not happen again. We talked with our son and together went to the shop to ask how much money the required for us to compensate for the theft and say sorry. 

For me it was clear. This boy, with the instinct of wanting to have more, gather, hunt, he used his instincts and thought he could get away with…… 

Of course he had no notion that he might have a store later, when being an adult, and that it would not be nice if people would steal things from his shop. There was no sense of reciprocity. He followed his instinct and took a risk. He got caught and that scared him so much, he definitely learned his lesson. For which I am very thankful. 

This is what Zimbardo is also stating. 

There is no way to define a person, or put some in category good or bad. And then, when being labeled, that’s it. For life. That’s just who you are. 

Multiple experiments have shown this. We are all capable of doing ‘bad’ things, hurt other people, lie and cheat. We are all capable of doing that. And yes, we are also all capable of learning, growing, changing, redeeming and on the other side forgiving people. 

Can people fall, fall deep. Yes af course. Some people become sound to a materialistic lifestyle fro a long period of time. Some even their whole lives. This does not mean, that there are people that do not have the potential to grow above a purely material and egocentric way of living with a lack of empathy for the people around them. 

Society corrupts?

The problem is the society in most places on this earth has not been very helpful to the younger versions or ourselves. 

Osho states it like this: 

‘Every society, up to now, has been a corruptive influence on every child All cultures have depended on exploiting the innocence of the child, on exploiting the child, on making him a slave, on conditioning him for their own purposes, for their own ends – political, social, ideological. …

He becomes more hung up in the head, he forgets all about the heart – and the heart is the bridge that leads to being. 

Osho – Maturity – p1

 

Voor meer over Hira en ons samenzijn 

Zijn we geëvolueerd?

Have we evolved

Yes we have

When I consider what has changed since I was born, which was in 1974….

If I wanted to know something about something, let’s say when I was sixteen, There was no internet. Computers were still performing only basic functions. I was still writing things for school in a typewriter and if the library had no books on a subject …. That was it. 

Whatever was on the tv, we had to watch when it was broadcasted. No way to view things at a later stage, or record things. Let alone make our own recording and make it available to watch for all the world as is possible now. 

When writing a book, one needs to have a final copy, before printing. Now, one can write online, for all to read and add or change the text whenever one wants too. Let alone adding sound pictures and video to your message. 

If you wanted to write to someone one first needed to have met the person and exchange an address. Now one can find almost anyone online and send this person a message. 

If you don’t speak the language there is the option to use online functionality to translate. 

And in addition to information, all of the money transfers can be done online as well. 

Selling and buying a house does not even require to even meet the person you are selling to or buying from. 

If we go back even further, ….. and look at other aspects of society….

In a classical role of the male and female, women were spending all day to clean, wash clothes by hand, prepare food and buy ingredients. 

With the fridge, the washing machine, dryer, dishwasher, CV (instead of coal or wood burning to heat the house) the basic household has become way more efficient. 

The same goes for the traditional male activities like farming, building a house, …..

With agricultural machines a single person can work the land, harvest by means of huge machines that required a large number of people in earlier days. 

Ordering concrete, shooting nails, electric wood saw machines ……. 

Looking back many thing humans have been doing, and are still doing take far less time and effort because of the introduction, invention of new technology

We can grow most food all year and are less dependent on seasons. We import foods from other places and have much more diverse and this potentially healthier diet. 

And although so many things have changed, in some areas we seem to not allow ourselves to evolve in some areas. Although ending a boxing match with a kill is generally considered unacceptable, and in many countries children are being taught that they live in a free country, with equal rights for men and women, there is a general hesitance of leaving behind the concept of a controlled class society. 

Like Krishnamurti said. It is an insane world. The insanity is mostly due to the fact that on the one had there is a lot of talk about what we can and can not do, in order to live or reach a state of civilised interaction and coexistence. Still When push comes to shove….. there is a persistence of a need for war to ‘get there’ and a need for more rules, regulations, taxes and other control mechanisms…… that only seem to have an adverse effect and do not resonate with the wording. A more civilised, more educated society would by means of pure logic require less rules, less regulation, less secrecy, etc 

Evolution in other areas of our lives

Zijn we geëvolueerd?

Ja dat zijn we zeker. 

Huishouden

Kijk bijvoorbeeld naar het huishouden. We zijn veel minder tijd kwijt hele dingen waar men vroeger een hele dag mee bezig was. Taken in het huishouden als wassen, het huis warmhouder, inkopen doen, koken zijn veel minder werk. Het stoken op kolen 

Je zou eens een paar dagen moeten leven als in de tijd voor de elektriciteit. Kijk dan eens, hoeveel tijd en energie een mens kwijt was aan de meest basale activiteiten die nu met techniek en vooral elektriciteit in een handomdraai zijn gepiept. 

Ik vermoed dag het nog een uitdaging wordt voor de jeugd, om zich daar een voorstelling van te maken. En zo onze, en dus hun geschiedenis te begrijpen. Dat als je een afspraak maakt met iemand, dat je er dan op dat moment moest zijn, anders liep je elkaar mis, en je had niet de mogelijkheid met elkaar contact op te nemen. Ik raakte wel eens vrienden kwijt tijdens koninginnedag in Amsterdam. Een drukke stad vol met mensen. Tenzij we een plek hadden afgesproken waren we elkaar voor de rest van de dag kwijt. We konden elkaar pas weer bellen als we thuis waren. Met een telefoon aan een draadje, die je niet kon verplaatsen. 

Boeren en voeding

Als ik kijk naar hoe veel voedsel een boer nu in zijn eentje, of met beperkte hoeveelheid personeel kan oogsten elk jaar met hulp van de technische middelen die hij tot zijn beschikking heeft. Het aantal boerderijen, het aantal medewerkers per boerderij is in de afgelopen jaren afgenomen. Tevens is de opbrengst enorm gestegen. Met behulp van kassen, lampen en andere technische middelen worden het hele jaar door enorme hoeveelheden groente gekweekt op een zeer klein stukje grond. 

Tegenwoordig wordt de warmte van grote computer serverparken bepruikt om de kassen warm te houden. Niet alles is positief aan het verhaal, want een aantal aspecten van de zogenaamde vooruitgang hebben de voedingswaarde van veel producten doen dalen en zeker als we kijken in de vleesindustrie is het dierenwelzijn er zeker niet op vooruit gegaan. De flats met bijvoorbeeld kippen, die het daglicht nooit zien krijg ik de rillingen van over mn rug. Niet de vooruitgang waar ik trots op ben. 

Kortom, met de middelen die de mens tot haar beschikking heeft is het niet nodig dat er ergens op aarde honger wordt geleden. 

Het delen van kennis en informatie

Moraal

It was a question the first arose when reading Marcus Aurelius. What an amazing mind/spirit. Why do people living in this time seem so far away, from ‘truths of life’ …’discovered, described such a long time ago?

https://www.mindomo.com/mindmap/eece6303c019bf07b0d5285afbfdc7b1?q=Marcus

I was struggling with that question. Why did people not seem te evolve. The were there people so much more intelligent, enlightened almost such a long time ago. Why are we not able to evolve, as a species? 

It bothered me, while at the same time, we did progress in many ways. I was born with a cesarean. It is long after Marcus Aurelius that the first woman survives a cesarean. 

‘1794: Elizabeth Bennett delivers a daughter by cesarean section, becoming the first woman in the United States to give birth this way and survive. Her husband, Jesse, is the physician who performs the operation.’

1794 ( funny I was born in 1974)

In addition it is quite clear we have evolved. Killing the loser of a boxing match because the viewers have text messaged a thumbs down, is an unacceptable fantasy. The life of a human being has become more valuable. And although there is still is such a thing as slavery, it is all but something that people find agreeable. 

So on moral something did change. 

Nature and domination

A lot of other things have changed as well. The air where we live is much cleaner than 250 years ago, when our house was build. The place was called black nazareth. In most cities people were burning coal, and the air must have been thick with smoke in the winter months and in summer, when people were cooking. 

The canal in front served as an open sewer. Now for the past few years our children have been swimming in the canal and they only get a skin rash of the chloride in the swimming pools, nothing from swimming in the canal. 

Beer used to be a cleaner something to drink than water. 

Society

An aspect of society that did not change is that we are organised in a pyramid type structure. And in most countries there have been so called class societies. Mostly dividing people in two classes, and in some countries a more divided system of more classes. 

An although for many years, especially in the west there is supposed to be no discrimination. People are supposedly free people, and in many countries people have are free to travel the world, in times like these one should, could seriously question such assumptions and statements. There seems to be either een ‘verwrongen’ perception of the word free, or it has been a lot of marketing on the surface, but underneath the old class society system has still been the modus operandi. 

In addition, there is supposed to be a lot of democracy in many countries on a local level, and at the same time it is becoming more and more clear that the word seems be steered by a small group of people that have plans made which are being rolled out on a global level. Whether it is the ‘dwangmatige’ approach to a health crisis, or the plans for a new economy of how to deal with a supposed environmental problem. 

Not just in the political arena, but also in business and areas like entertainment global organisational structures that are pyramid, or triangle shaped have emerged. 

And although this naive author was expecting a downsizing, of organisations when there was a general consensus  that some organisations were ‘too big to fail’ (not my words) these organisations were not cut into pieces that were small enough to fail, which in my view would be a very sensible thing to do, the ‘market’ seemed to have an opposite perspective and these organisations got bigger instead of smaller. 

The only problem with bigger, that when being one big pyramid, when it does fail, it can only go one way. Just like any and most empire did. Like the saying says, all things must come to an end. And the end of something that can not grow ant bigger, is to become smaller. 

Do not confuse wit these words with what I wish to happen. This is pure logic. 

And yes, in many ways I do think in all areas of life there are economies of scale. At the same time maybe there should also be a saying for something that is oversized. In a way nay of these structures could be perceived as monopolies, but for a strong reason are not. 

In addition to this issue of the structure and size there is the issue of class society. It presupposes a non equality of humans. Whether through birth and thus bloodline thinking or other ways that society allow for people to become extremely unequal in for instance what people own, whether people are allowed to travel, etc. In many ways when looking at the universal human rights, I do not think there is a country that currently does well on honouring those in relation to all its citizens. 

And although I personally thought that I was living in one that was very close, with a ceremonial monarch, the past years have made me come to the conclusion I was successfully fooled in many ways. 

When I heard the words of Alan Watts saying: ‘The universe is not a monarchy’, I immediately understood what he was saying. 

So I have come to the conclusion, that earth still has to experience the first day of real civilisation. History books (or maybe Herstory books) will remember the people (most probably those currently leading the class society but initiating a change, allowing for humanity to really become of equal worthiness) that will allow for this change to happen. 

So yes, we have evolved and still we have some way to go. It will be a very small step, with huge consequences.

 

Voor het hele verhaal, ga naar Hira_dut

Dat zullen we nog weleens zien

Toen ik R. ontmoette schreef hij in zijn eerste mail aan mij dat hij niet ‘geloofde’ in lange relaties, oftewel hij was er niet klaar voor en waarschuwde mij dat ik niet teveel moest verwachten. 

Als ‘stier’ had hij me geen groter plezier kunnen doen. Dit gaf me precies de uitdaging, de rode lap, waar ik op hoopte. Ik dacht bij mezelf: ‘dat zullen we nog weleens zien’….wat dat betreft had ik behoorlijk wat zelfvertrouwen…

Met mijn mate van zelfverzekerdheid heb ik me ook vaak te overmoedig opgesteld trouwens. Als ik dan ergens niet uitkwam of ik was vastgelopen vond ik het lastig om hulp te vragen, want ik kon tenslotte alles zelfstandig…

Als ik terugkijk heeft mijn zelfverzekerde houding me ook veel opgeleverd. Ik was ervan overtuigd dat ik mijn rijbewijs in 1 keer zou halen, toetsen op school, ik wist heel goed hoe ik een geweldig werkstuk moest schrijven, hoe te reflecteren op mezelf, wat de leraar wilde horen en lezen. Ik wist ook veel mannen om mijn vingers te winden. Ik wist dat aantrekkelijkheid alleen op den duur te saai zou zijn en pakte ze vooral in met mijn eigenzinnigheid, diepzinnige vragen, scherpe analyses. Ik verwachte behoorlijk wat van anderen en van mezelf. 

R. spiegelde dit en gaf me een (lekker) koekje van eigen deeg. Gister vond ik mijn dagboek van de eerste periode met hem. Wat heb ik me vaak klein gevoeld, onzeker, bozig, gefrustreerd. Bij hem werkte mijn gebruikelijke houding niet, hij was niet openlijk onder de indruk. Hij daagde me uit om het laagje onder mijn ‘houding’ te laten zien. Tegelijkertijd bood hij een gevoel van veiligheid, juist omdat hij me ‘doorzag’ voelde hij veilig. Ik kon echt mezelf zijn, zonder restricties. 

Hij daarentegen was vrij gesloten. Waar ik alle emoties regelmatig in hoog afwisselend tempo liet zien bleef hij op de vlakte. Door mijn openheid en wil om mezelf te leren kennen opende hij ook steeds meer. Zo bloeiden we allebei op en het was al gelijk helder, we kozen hierin niet de makkelijkste weg. 

Zo ook deze periode…die zeer zeker als een belangrijke dan wel de belangrijkste periode in de wereldgeschiedenis te boek zal staan. 

Het moeilijkst vind ik het zoeken naar rust in het hier en nu. We leven al een hele poos een leven wat niet meer past bij hoe we wonen. We wonen in een groot, duur, mooi huis, maar leven een soort off grid leven in de stad. Het huis is te groot geworden voor onze manier van juist ‘kleiner’ leven. 

Onze kinderen geven we momenteel thuisonderwijs, terwijl ik ze dolgraag op een leuke school zou zien met vrienden en alles wat erbij hoort. Ik genoot altijd van het halen en brengen naar school, het ritme wat het geeft, de sociale contacten, de terugkerende feesten, ik genoot ook van werken, een eigen leven naast het gezinsleven. 

Gister hebben we ademwerk gedaan. Ik en de oudste, later kwam de middelste er ook bij omdat ze wakker werd van de harde muziek…Vlak daarvoor hadden de oudste 2 een (Osho) kaart getrokken, wat prachtig aansloot bij hun en mijn thema’s. Het ging voornamelijk over denken dat je niet vrij bent en aan de ketting ligt, maar ondertussen is het slot open en ligt alles open. Alle gedachten rondom hoe ik het zou willen en de onrustige gevoelens die dat teweegbracht voelde ik in mijn benen. Ik liet ze los, ademden ze los, trilden ze los. 

Stoppen met denken aan hoe het was, hoe het hoort, wat naar beneden trekt, wat zwaar maakt. Maar meer visualiseren van een zonnige toekomst. 

Hoe ik een wereld zie zoals hij kan zijn. De wereld op haar mooist, efficient, liefdevol, een plek om te leren, te groeien, te verbinden, te rusten, te genieten…maar ook om alles van het menselijke aspect te ervaren, ook heftige emoties zoals rouw, verlies, pijn, verdriet en boosheid.  Dit alles in openheid en transparantie. Waar je de tijd krijgt om te rouwen, waar boosheid niet opgekropt hoeft te worden, verdriet niet ingeslikt. 

Ook nu helpt de rode lap mij. Soms ben ik mijn eigen rode lap. Dan word ik zo boos op al mijn stemmetjes die zeggen: ‘het gaat niet goed M, je moet nu toch echt een plan hebben, het lukt je nooit om een huisje te huren op een fijne plek, het lukt je nooit om werk te vinden, het lukt je nooit om voor jezelf te beginnen, hoelang hou je jezelf nog voor de gek.’ 

De stier in mij briest en stuift op deze gedachten af, hij verpletterd ze en denkt: ‘dat zullen we nog weleens zien’!!!!

Visualiseren

Visualiseren van een samenleving, een wereld na de ‘great awakening’.

Ik volg al een tijdje een aantal mensen op social media. Sommigen noemen het asociale media, en blijven waarschuwen, dat het toch allemaal niet te vertrouwen is. Dan is de vraag, vertrouw [jij] de mainstream wel? De naïviteit straalt er van af. Net als mensen die roepen ‘ik geloof in de wetenschap’ en ‘ik geloof in het goede van de mens’. Alsof er 1 wetenschappelijke mening is, en alsof mensen niet meer in staat zouden zijn tot gruweldaden? Zo is er op sociale media een veelheid aan mensen die met hun talenten en op hun eigen manier delen. Zo zijn er een aantal vrouwen die met behulp van tarot kaarten leggingen doen en reflecteren op wat er op dit moment in de wereld gaande is. Aan de manier waarop zij werken is duidelijk te zien, dat het niet vooraf ingestudeerd verhaal is, er wordt live geschud en getrokken. Tevens worden de kaarten zeer snel geïnterpreteerd. Omdat ik mezelf al enige tijd in de wereld van het alternatieve, esoterische begeef, heb ik al redelijk wat kaarten voorbij zien komen, en kan ik voor mijzelf wel beoordelen, of iemand de duiding doet in lijn met de ‘betekenis’ van de kaart, of bij de interpretatie deze wel heel ver oprekt.

Gisteren was er iemand die een oproep deed aan de lichtwerkers van deze tijd. Visualiseer de wereld na de awakening. Het gaf mij een ‘boost’ aan positieve energie. In plaats van weer kijken naar alle nieuws ‘feiten’ rond de crisis, de energieprijs, woningtekort, transgender marketing, dreiging van mogelijke oorlogen, medische apartheid en nog veel meer mens-gemaakte onrust bracht het mij in  een positieve opbouwende energie.

Kan ik het mij visualiseren, kan ik mij er iets bij voorstellen? Ja zeker. Dat is helemaal niet zo moeilijk. Een wereld waar mensen op een waardige manier omgaan met de natuur, de planten en dieren. Niet als bezitters van de natuur, maar als onderdeel van de natuur.

Wat nog meer? Nou een school, waar kinderen met plezier naartoe gaan, thuis komen en overduidelijk veel geleerd hebben en er energie van hebben gekregen: ‘Volgende week gaan de kinderen op kamp. Een week in een soort van openlucht museum leven, in huisjes in groepjes van 8, zonder elektriciteit. Ze gaan leren vuur maken, water zuiveren, potten bakken, eigen kruk maken van hout, met een mes leren omgaan, ….. ze mogen blij zijn dat ze niet met de hand hoeven wassen, maar de vuile was mee naar huis mogen nemen.’

Authentiek leiderschap, op zowel lokaal, regionaal als nationaal niveau, groepen mensen die mede via internet best practices uit andere delen van de wereld hebben gezien en zich hebben laten inspireren, zelf aan het delen zijn, ‘wat werkt en wat niet’, en voor de meest uiteenlopende onderwerpen plannen maken. Er wordt online gestemd, want iedereen is aangesloten en kan elke dag zijn of haar stem uitbrengen via internet. Los van een stelsel van partijen krijgen groepjes professionals en enthousiastelingen de kans hun plannen te presenteren en de verantwoordelijkheid om voor een bepaalde periode voor het algemeen belang leiding te nemen en sturing te geven aan bepaalde aspecten van de samenleving. De sturing en hiërarchische controle lijkt omgeslagen te zijn, naar vooral verbindingen gericht op het uitwisselen van ervaringen en van elkaar leren.

Wie had kunnen denken dat er zo weinig voor nodig was om te zien dat men nergens op aarde nog in schaarste, in armoede hoeft te leven?

‘Ik loop door de straat en de ene winkel is nog leuker dan de andere. Er zijn er ook niet zo veel meer, die het zelfde zijn. Iedereen geeft zijn eigen kleur aan zijn of haar eigen onderneming.’

‘Ik ga bij een vriend op bezoek in het ziekenhuis Hij heeft zijn been gebroken met skateboarden. Daar was hij ook wel wat oud voor, maar een oude jongensdroom ‘moest’ nog in vervulling gaan. Heel lang ging het goed, totdat hij overmoedig werd.

‘Wat drink je’?

‘Oh, dat is kruidenbouillon, dat krijgen we elke middag. Het eten is hier heerlijk, ik kom hier helemaal op krachten. We hebben niet lang, want zometeen komt er iemand om mij te masseren. Het enige echt vervelende is dat de douche na een aantal minuten automatisch op koud gaat en de zusters staan er op dat ik er onder blijf staan voor twee minuten, totdat ik ontspannen ben. Daarna voel ik me inderdaad lekker, maar ik kijk er echt niet naar uit. Een warm bad, dat hebben ze hier niet, en verlang ik echt naar. Wat gebeurt er in de buitenwereld? Ze hebben hier geen radio en televisie met nieuws, alleen ontspannende muziek. Is er nog iets interessants gebeurd?’

‘Ach, wat kan jou het schelen. Je bent nu hier. Zodra je er uit bent, ben je zo weer bij. Niets schokkende in ieder geval.’

Tekst: MvA_r

Hier een link met een filmpje van Graham Hancock. Kijk vanaf 7:44

Marktplaats

De komende dagen gaan wij meer spullen op marktplaats zetten, voor de verkoop. Indien U naar de foto’s gekeken hebben die wij voor de verkoop van het huis gemaakt hebben en dingen hebt gezien die U mooi vindt kunt U ons een mail sturen. De meeste dingen gaan in de verkoop, dus als U er een redelijk bedrag voor over hebt, komen wij er vast wel uit. Behalve zeer kleine en lichte voorwerpen, graag in Schiedam ophalen.

 

https://www.marktplaats.nl/u/buurman-de-la-rambelje/14164893/

de Schreeuw

Oerkreet

De indringende geur van Aya dringt mijn wezen binnen…R. Is aan het brouwen…

Misselijkheid komt op…behoefte om diep te zuchten…ik voel een fascinatie van zowel afkeer als aantrekking…een verlangen…met mijn ogen dicht is de bewustzijnsstaat zo dichtbij, zit ik er al in… 

Onze terugkeer naar Nederland was vreselijk….weer terug bij af, nieuwsgierige blikken op straat, ons huis weer betreden wat al niet meer voelt als ‘ons’ huis. Ondanks vlotte en fijne verkoopprocedure met nieuwe mensen bleef vooral het gevoel knagen, ‘waar nu heen’? Onze meest waardevolle spullen achtergebleven in Hongarije…’waren we maar weer daar’…

Weer die troosteloze winkelstraat, die bekende speeltuintjes, dit hadden we toch achter ons gelaten…

Alles gaat in golven en tijd is relatief, dus bovenstaand gevoel was er wellicht een uur, of een dag, of zo nu en dan, ik weet het niet meer, het maakt ook niet uit. Ik ben altijd goed geweest in relativeren en de betekenis ergens in herkennen. We zijn terug, hebben dingen af te ronden en we vinden wel weer ergens een plekje. 

Zodra mijn hoofd zich ging bemoeien en ik in de regelstand ging werd ik teruggefloten. Ik heb gesolliciteerd, uitgezocht hoe ik als hulpverlener een skr registratie voor elkaar zou kunnen krijgen, gekeken voor sociale huurwoningen, bedacht waar te willen wonen….maar het werkt zo niet meer. Ik ben niet zo ver gekomen om vervolgens weer op ‘de oude manier’ mijn leven te ordenen. 

Loslaten, overgave, nog meer alle ideeën loslaten, zonder kennis over waar te wonen, waarmee geld te verdienen, kinderen wel of niet op school, hoe of wat, het valt niet aan elkaar te regelen, niet zonder terug gezogen te worden … tot het bot, mijn hoofd zocht alle mogelijke uitwegen om toch stiekem vast te blijven houden aan overtuigingen over hoe het hoort, alles om maar weer het gevoel van veiligheid te ervaren. 

Dat gevoel van veiligheid heb ik in mezelf te voelen en ervaren. My god wat een klus weer. Het leven leven in het nu zoals ik het wil, ongeacht of de locatie klopt, of het volgens de regeltjes mag en geregeld is, ongeacht wat anderen ervan vinden, ongeacht hoe de toekomst eruit ziet. 

Stilstaan terwijl het van binnen stormt, alle onrust, gedachten, angst, verdriet en boosheid voelen…elke keer als ik het niet meer wist en ik keerde naar binnen en sprak hardop uit wat ik nodig had of wat ik voor me zag of ik vroeg ondersteuning, gebeurde er iets wat zorgde voor een lichtpuntje….Telkens werd ik bevestigd in mijn vertrouwen…wow ik kan zelf creëren en scheppen en manifesteren….

Volgende week bezoeken we een prachtig juweeltje in het bos in Dalfsen waar we komend half jaar terecht kunnen. Werkelijk een zegen, precies wat we nodig hebben, precies zoals ik het me voorstelde. Een Hans en Grietje huisje in NL. 

De aya laat me niet los…ze brengt me terug bij mijn OERKREET tijdens een van mijn reizen. Tijdens de reis gaf het me een zenuw gevoel, een gevoel van ‘phoe werkelijk, is zoiets groots voor mij weggelegd’…. Dat gevoel is al een tijdje bij me terug…het voelt alsof mijn hart fladdert…en ook hier is overgave het antwoord, ik kan het met mijn hoofd niet bedenken hoe ‘de schreeuw’ te plaatsen…het borrelt in me, het bruist, er zit zoveel leven, er wil zoveel uit…. 

Ik laat het eruit, ik geef me over, ik vertrouw op mijn pad, ik verbind me met mezelf, met ‘het hogere’, met ‘de’ natuur en ik verbind me met andere mooie zielen …

Luister naar de muziek, de oerkreet van de vrouw in het fragment voelt als ‘mijn schreeuw’ 

Ik deel hem met je…

Hieronder een link naar het fragment dat een inspiratie is voor de Schreeuw. En het samenkomen van het licht en het donker. De onschuld en het wetende wezen.

Log in with your credentials

Forgot your details?