Het Grote ontwaken
Het begin van beschaving. Hieronder volgt een verzameling gedachten t.a.v. het proces wat de mensheid op aarde doormaakt. Het zijn op dit moment nog flarden, maar ik vermoed dat als ik ze geregeld bij opschrijven dat er vanzelf een lijn in te ontdekken valt.
Hier vast een aantal onderwerpen:
Een oorlog stoppen doe je niet door er aan mee te doen.
Ontwaken zal niet het resultaat zijn van het winnen van een gevecht
Mensen trachten te wekken heeft geen zin, dat moet van binnenuit komen
Omdat er een wezenlijke verandering heeft plaatsgevonden in de energie, lijkt de werking van zogenaamd karma versterkt
Daarom worden mensen nu voornamelijk wakker van nieuwe maatregelen van de mensgemaakte matrix.
We leven in een systeem en er zijn wetten
Er zijn op dit moment twee versies van systemen en wetten. De door mensen gemaakte wetten aan de ene kant en aan de anderen kant de wetten van het universum en de natuur.
Daarnaast is er een klassensysteem, dat met veel macht in stand wordt gehouden, maar er is ook een systeem, een verbondenheid van de mens die bovennatuurlijk is. Wij hebben daar overigens wel invloed op, door bijvoorbeeld, helling, gedrag en trauma. Sommigen noemen het een morfisch systeem.
De nieuwe energie bestaat niet alleen uit onvoorwaardelijke liefde, dat is een illusie
Het is vandaag 16 April 2025. Ik ben niet heel vroeg opgestaan, want ik heb onrustig geslapen, doordat ik intensief heb gedroomd. Ik kan het niet meer helemaal terughalen, maar wat ik wel weet, dat ik in de droom gecentreerd kon blijven. Dat is belangrijk.
Gisteren aan het vertalen geweest. Het voordeel is dat een onbetrouwbare AI mij heel scherp houdt. Het kan er dus alleenmaar beter door worden. Elk nadeel heb zo zijn voordeel nietwaar? In de avond een post van Neighbours. Het is de enige die ik nog volg. Het account post maar een paar keer of één keer op een dag. Ik kijk een paar keer per dag op Twitter, en soms een kleine reactie, maar het komt niet meer binnen.
Het is sneu om te zien hoe mensen met zo veel talent en zo veel ‘resources’ zo niet verbonden zijn met de realiteit. Wel met hun eigen realiteit, maar die is niet verbonden met de wereld als geheel. Die is niet holistisch. Ze lijken afgesneden. Ook in zichzelf. Niet meer in staat tot een oprechte zelfreflectie. Diep in de aardse strijd verzonken. Tegen een zogenaamde vijand en voor de eigen faam, rijkdom en macht. Het is een zielig schouwspel, zeker omdat zo duidelijk is dat een grote groep mensen, met wezenlijke problemen compleet lijkt te worden genegeerd. Dat moet wel, omdat met zo veel macht en alle technologische vooruitgang het heel eenvoudig is geworden om deze groep te helpen op een manier die er toe doet.
Nu even terug naar de tekst van Neighbours,
Je hebt lang genoeg gewacht. Het is tijd om het leven te claimen dat je wilt leiden door in de schoenen te stappen van de persoon die je wilt worden. Niet meer aarzelen, niet meer piekeren en niet meer twijfelen over de stappen die je nu moet zetten. Begin te lopen als je toekomstige zelf. Begin te praten als je toekomstige zelf. Begin je toekomstige zelf te imiteren, zowel geestelijk als lichamelijk. Vertrouw erop dat de rest van de puzzelstukjes gaandeweg op hun plaats zullen vallen. Op dit moment baant het Universum een nieuw pad voor je. Maak je klaar voor de verandering.
Dit soort teksten raken bij mij een gevoelige plek. Omdat ik mij dat nu bewust ben en heel alert als ik wordt getriggerd, reageer ik er niet gelijk op, maar kijk ik eerst wat het met mij doet.
Wat het “triggerd” is het volgende: Moet ik inderdaad niet iets anders doen. Wordt het niet tijd om ….. meer te doen. Beter. etc. Want het klopt toch dat ik nu niet het leven leid zoals ik het voor me zie, zoals ik zou willen. Als een kluizenaar…. Het is voor mij heel verleidelijk om in deze gedachte meet te gaan. Maat wat klopt er niet?
Stel je een man voor die bijvoorbeeld in Amerika onterecht in de gevangenis zit. Die krijgt dadelijks een aantal berichten van een vriend die heel spiritueel is. Leef het leven waar je van droomt. Door te denken kan je je eigen realiteit bepalen. …. etc.
Het functioneren van de context is heel bepalend en beperkend voor hoe deze man kan leven. Dit is een extreem voorbeeld, maar ter illustratie.
Er zijn nu eenmaal omgevingen, milieus, die gezond zijn, ook voor dieren bijvoorbeeld en er zijn er die heel giftig zijn of beperkend. Hoe natuurlijk kan een leeuw leven in een kooi in de dierentuin? Als ik het vraag aan AI krijg ik het volgende antwoord. Dieren zoals orka’s, olifanten, vogels en grote apen bijvoorbeeld. Leven korter in gevangenschap dan in de vrije natuur. Er zijn ook dieren die in gevangenschap een stuk ouder worden. Hoe groter het zelfbewustzijn, hoe meer invloed gevangenschap heeft op de levensverwachting van dieren en het welzijn van deze dieren.
Je hebt lang genoeg gewacht. …. Dat is een rare zin. Ja, soms verwachtte ik een verandering. Maar als snel bleek, dat altijd nog gekker kan en dat mensen een vermogen hebben om zich terug te trekken in een bubbel en veel signalen te negeren of om te buigen. ‘Zo is het nu eenmaal.’
Ondertussen heb ik een boek geschreven, aan een website gewerkt, met huishouden en familie bezig geweest, etc. Dat is geen wachten.
Wordt je toekomstige zelf…. Hoezo. Ik leef in het nu. Ja, ik zou heel anders willen leven, maar de omgeving is daarbij een heel bepalende factor. Als de hele wereld een mens ziet als dubbeltje, kan je jezelf wel een kwartje vinden, maar dat resoneert niet en dan komt iemand niet ver.
Deze context kan op verschillende manieren veranderen, in theorie. In de praktijk maar op 1 manier. En daar is inderdaad het wachten op. Jung wist dat al in de jaren 50 of 60. Hij had ook niet de illusie even een boek te schrijven om het allemaal te doen veranderen. Hij had trouwens een hele andere voorstelling van hoe deze verandering uiteindelijk plaats zou vinden. Ik verschil daarover met hem van mening. Ja, bijna iedereen wordt langzaam wakker, maar dat gaat tergend langzaam.
Uiteindelijk komt het op de vraag neer, leven mensen van buiten naar binnen of van binnen naar buiten. Zolang de nonnenmakers van buiten naar binnen leven, zal er niet veel veranderen. Het kind zijn, dat de verandering van de massa ze dwingt dit te heroverwegen. Dat kan. Of omdat er op een bepaald moment te veel inward fighting is. Men ziet dat de koers die men bewandeld niet gaat brengen waar men op hoopt.
De grootste problemen zijn dus op dit moment:
Dat de mensen met de meeste macht en invloed een heel aards leven leiden
Overtuigd lijken van geëxternaliseerde waarheid zoals dogma en …
Afgesloten lijken van verbinding met de natuur en rest van de wereld (in een bubbel leven)
Het leven en de wereld zien als een strijd, met een tegenstander die moet worden verslagen
De meesten niet soeverein kunnen handelen, maar gebonden zijn aan bijvoorbeeld eerder genoemd dogma, organisaties, ….
fragmentarisch bestaan leiden, doordat men de twee niet tot één heeft kunnen maken
Why so some avoid direct communication? Cowards? Other reasons?
Just for the fun of it and to align my own thinking, I will respons as if someone is addressing me….
Stay too long in the wrong environment and you …. disconnect.
Is there currently a right environment? Somewhere, where the matrix is non-toxic, but only whose layers that are natural and of the universe?
Je kan zelf de rest van het verhaal afmaken, als je in verbinding staat. Het niet-gericht communiceren zal steeds minder effect hebben, want steeds minder mensen zullen er door getriggerd zijn. Het worden boodschappen die in het niets verdwijnen…
Zolang geen gelijkwaardigheid is en geen vrijheid, schrijf ik dit voor mijzelf. Het helpt mij.
Diep van binnen. Daar ligt de sleutel. Heel eerlijk tegen jezelf durven zijn.
Durven kijken met ogen van wederkerigheid.
Niet in de naïeve zin, maar in de volwassen zin van het woord. Dan is het heel helder dat wederkerigheid plaats en tijd gebonden is. Plaats is dan niet alleen in fysieke zin, maar vooral in de plek die we innemen. Ouder, volwassen en kind bijvoorbeeld. Man, vrouw. etc.
Daarnaast is er de toetsing van alles in de wereld. In de ervaring. Resoneert het?
Daarbij is belangrijk te weten dat alles twee kanten heeft. Als iets lijkt op een naïeve utopie, dan is dat het misschien ook wel. Neem dan afstand en wees eerlijk tegen jezelf.