Hart – Liefde

Aandacht – vrouwelijk

Hoeveel liefdevolle, aanwezige aandacht geef je jezelf? Hoeveel geef je je kind(eren)? Je partner?

Ik denk dat we allemaal soms worstelen met de balans hierin. Ons leven is vol geraakt met studeren, werken, amusement, sociale ‘verplichtingen’ etc. Vooral de eerste voelt cruciaal, liefdevolle aandacht voor jezelf. Hoe meer je hier bij stilstaat hoe meer keuzes je hierin te maken hebt. Vaak is dit een geleidelijk proces. Ga je wel of niet naar die verjaardag? Geeft het je energie of kost het je energie? Ga je dat dan compenseren door teveel te eten op de verjaardag of meer wijntjes te drinken? Ja, ik spreek hier uit eigen ervaring…Ik heb vaak mijn energie weggegeven, grenzen vervagen en er bleef een leeg gevoel achter. In mijn hoofdstuk ‘pad van bewustzijn’ kan je hier meer over lezen. 

Enkele tips en trics vanuit mijn ervaring:

• uitstapje met elk kind afzonderlijk. Daar genieten ze zo van. Er is even geen concurrentie om aandacht, waardoor je ook tot andere gesprekken komt. Bij elke leeftijd past weer iets anders.  Met kleinere kinderen is de kinderboerderij of een ijsje halen, picknicken leuk.  Onze jongste genoot ook van ouder en kind yoga, samen met de metro ernaartoe….Oudere kinderen vinden bijvoorbeeld een dagje shoppen, sauna, wandeling leuk. 
• Dagje helemaal voor mezelf…als ik dan weer thuiskom ben ik opgeladen en kan ik mijn energie weer verdelen. 

Meegeven – Mannelijke

Het nadenken, bespreken, [je] voornemen en handelen naar een beeld dat een ouder of ouders zich vormen over wat jullie de kinderen willen ‘meegeven’. Wat gun je ze? Wat vind jij als ouder belangrijk dat ze leren en ervaren.

Dit is niet perse een vraag die je in 1 keer kan ‘afhandelen’, want bij elke levensfase kan een ouder weer andere dingen meegeven. Stel een vader wil zijn zoon kennis meegeven over sexualiteit, door er een gesprek over te hebben en hem te vertellen wat de vader op dat gebied heeft geleerd, wat hij zelf van zijn ouders had willen horen (of in sommige gevallen door zijn ouder is verteld) en waar hij hem voor wil waarschuwen. Het is aan de ouder om ‘aan te voelen’ wat, maar vooral ook wanneer dit een goed moment is. Wanneer begint een kind zzn zijn of haar seksuele rijpingsproces?

Authenticiteit

Hoe komt het dat je de ene keer heel geduldig kan luisteren naar je kind en het de andere keer afkapt? Uiteraard heeft dat voor een deel te maken met hoe je je zelf voelt, maar ik merk bij mezelf ook het volgende:

Als iets authentiek is, echt is, kan ik makkelijk met mijn kind meevoelen en liefdevol luisteren en aanwezig zijn. Als er drama wordt gecreëerd, zelfmedelijden, fictie etc. dan merk ik aan mezelf een irritatie. Ik kan dan vanuit deze irritatie reageren, waardoor mijn kind waarschijnlijk nog meer in het drama gaat of ik kan eerlijk vertellen wat er bij mij gebeurd. 

Bijvoorbeeld: ’Ik hoor wat je zegt en vind het vervelend voor je dat je ruzie had met je vriendin. Ik merk bij mezelf dat ik ongeduldig werd toen je ging beschrijven wie wat zei, dat maakt het verhaal voor mij warrig, wat raakte je nou precies zo’?