Humans may be herd animals, but there are some things we have to do alone. That is different from being lonely. It is not the same as being alone. There are certain moments when people feel this particularly strongly. Especially when emotions are very intense, and it is very clear that you are experiencing them as a human being and not sharing them with anyone else.

Your birth, death, and rebirth are moments of passage that a person experiences as an individual. In = not, and dividere is to divide. A person is an indivisible thing. A smallest unit. It consists of many cells and organs, but they are dependent on each other. It lives as a whole.

For one’s spiritual growth, it is important to realize that you can and will walk a large part of your path together with others. At very specific moments of transition, you will have to do that alone.

De mens is dan misschien wel een kuddedier, maar sommige dingen hebben we alléén te doen. Dat is iets anders dan eenzaam. Dat is niet het zelfde als alleen zijn. Er zijn bepaalde momenten dat mensen dat bij uitstek voelen. Vooral als emoties heel heftig zijn, en heel duidelijk is dat jij die als mens ervaart en niet deelt me iemand.

Je geboorte, het sterven en ook een wedergeboorte zijn bij uitstek momenten van passage die een mens als individu doet. in = niet en dividere is verdelen. Een mens is een ondeelbaar iets. Een kleinste eenheid. Het bestaat wel uit veel cellen en organen, maar die zijn afhankelijk van elkaar. Het leeft als één geheel.

Voor iemands spirituele groei is het belangrijk om te realiseren, dat je een groot deel van je pad samen met anderen kan en zal bewandelen. Op zeer specifieke momenten van overgang, zul je dat alléén moeten doen.

When it comes to being alone, I often think of a passage by Osho in Jan Foudraine’s book (“De man die uit zijn Hersenen zakte” [The Man Who Fell Out of His Brain]).

It was the first time someone had clearly described the difference between loneliness and being alone. And how valuable the latter can be.

Later in my life, I noticed that very profound experiences are often also very individual experiences. I experience them as one and they are also meant for me. The moment I became a father, the journeys I made with entheogenic plants, but also the experience of what is called “The Night of the Soul.” It does not mean that there was no one there for me at the time, on the contrary. Nevertheless, these are experiences that I, as a human being, as an individual, have been able to experience. And I wish others could experience them as individuals as well.

Als het over alléén zijn gaat, denk ik vaak aan een fragment van Osho in het boek van Jan Foudraine. (“De man die uit zijn Hersenen zakte”)

Het was voor het eerst dat iemand heel helder beschreef wat het verschil is tussen eenzaamheid en alléén zijn. En hoe waardevol die laatste kan zijn.

Later in mijn leven merkte ik dat hele diepgaande ervaringen, vaak ook hele individuele ervaringen zijn. Ik ervaar ze als één en ze zijn ook voor mij bedoeld. Het moment dat ik net vader was geworden, de reizen die ik maakte met entheogene planten, maar ook de ervaring van wat men wel noemt, “De nacht van de Ziel”. Het betekent niet, dat er toen niemand voor me was, in tegendeel. Toch zijn het ervaringen die ik als mens, als individu heb mogen ervaren. En ik gun dat ook anderen die als individu mogen doormaken.