I don’t come here to feel superior or to treat others like dirt. Nor do I come here to feel inferior and be treated like a slave. I also don’t come here to watch some people feel better than others and those others bow down to the dominant, arrogant lifestyle of a few. That is a mundane spectacle without inspiration. And it is becoming increasingly ugly to watch.

And I understand that it is difficult. That if you have been told your whole life that you are better than others, to put that aside and look at yourself honestly. Or if you have lived in the “gutter” and you have actually worked your way up, fought your way to a position of power, prestige, wealth… to look at yourself without identifying with all those victories. That is more difficult than looking at yourself honestly from a position of being less successful. Not with earthly glasses, but with the glasses of the divine. Getting to know yourself in all your facets.

Yet I would not trade it for all the riches in the world. No prestige, no fame, no notoriety, no possessions can compare to the fullness of an inspired life. Even if that is often very lonely at this moment, in an earthly society full of envy, war, strife, competition, propaganda, etc. … I’m not saying it well. Alone. I had expected more people at this time. I knew enough people with well-developed brains and, at first glance, good hearts.

But just because I can’t see them doesn’t mean they’re not there.

Translated with DeepL.com (free version)

Ik kom hier niet om me superieur te voelen, of anderen als voetveeg te behandelen. Ik kom hier ook niet om me minderwaardig te voelen en als slaaf te worden behandeld. Ik kom ook niet om te aanschouwen dat sommigen zich beter voelen dan anderen en die anderen buigen voor de dominante arrogante levensstijl van een paar. Dat is een aards schouwspel zonder bezieling. En het wordt steeds lelijker om naar te kijken.

En ik snap dat het moeilijk is. Dat als je je hele leven lang verteld bent dat je beter bent dan aderen, om dat dat naast je neer te leggen en eerlijk naar jezelf te kijken. Of als je in de ‘goot’ geleefd hebt, en je je eigenlijk het opgewerkt, gestreden tot een positie van macht, aanzien, rijkdom, … om dat naar jezelf te kijken zonder je met al die overwinningen te identificeren. Dat is lastiger, dan vanuit een positie van minder succesvol zijn, eerlijk naar jezelf te kijken. Niet met een aardse bril, maar met de bril van het goddelijke. Jezelf te leren kennen in al zijn facetten.

Toch zou ik het niet meer in willen ruilen voor alle rijkdommen van de wereld. Geen aanzien, geen roem, bekendheid of spullen kunnen op tegen de volheid van een bezield leven. Ook als dat op dit moment, in een aardse maatschappij vol van afgunst, oorlog, strijd, competitie en propaganda etc. vaak heel eenzaam. … Ik zeg het niet goed. Alléén. Ik had in deze tijd meer mensen verwacht. Ik kende genoeg mensen met goed ontwikkelde hersenen en op het eerste gevoel een goed hart.

Maarja, dat ik ze niet kan zien, betekent niet dat ze er niet zijn.